Tutje.nl | Jaaroverzicht 2017

21

De laatste dag van een jaar vraagt natuurlijk om een terugblik naar het afgelopen jaar. Bracht het wat ik hoopte? Of viel het tegen? Het feit dat ik dit gezond en wel zit te tikken lijkt een vanzelfsprekendheid, maar dat is het natuurlijk niet. In een jaar kan namelijk veel gebeuren. Allemaal dingetjes die mij toch brachten op toch maar weer een jaaroverzicht. Tutje.nl Jaaroverzicht: het jaar 2017 in vogelvlucht. En hij is behoorlijk persoonlijk. Kijk je mee?

Tutje.nl jaaroverzicht 2017

Tutje.nl jaaroverzicht 2017

Net zoals eerdere jaren moet ik wel even linken aan de bron zelf. LavieSanne, formerly known as Laviesagista begon deze tag ooit. En ik vond het wel een lekker clean systeem. En een goed concept moet je niet veranderen, dus doe ik het gewoon nog een keer. Dezelfde vragen, een ander jaar.

Trots

Ik kijk met een trots gevoel terug op…. Makkie! Het slagen van de zoon des huizes voor zijn middelbare school examen. Onze jongste is een kei in met van alles bezig zijn, behalve met school. Hij heeft daarom een paar jaar grondig verknald. Niet allemaal zijn schuld. Ik kan mij voorstellen dat zijn coming out vier jaar geleden heel wat stress heeft veroorzaakt in zijn toen nog tienerbrein. Nog steeds ben ik zo trots als een pauw op de Benjamin des huizes die al zo vroeg wist hoe het ervoor stond: “Ik vind vrouwen heel mooi. Als kunst, zeg maar. Maar ik voel me niet seksueel tot ze aangetrokken.” Oké. Helder, jongen! Kom maar door met die schoonzonen. Het is zwaar genieten als ik de kinders tijdens een feestje aan de bar zag hangen en wedjes afsloten wie het eerst de barman had versierd. Iedereen is welkom bij ons en ik merk dat mijn normaal zeer hartelijke karakter als een blad aan de boom omslaat in de vorm van een militante bitch in de nabijheid van of het lezen over homofobie of alles wat maar anti-homo is.

Maar goed, onze boomlange zoon verknalde later nog een jaar en dat was gewoon zijn eigen schuld en daarom doodzonde. Toen hij dit jaar dan eindelijk examen ging doen en hij ons na afloop per app doorgaf dat hij tien vragen bij zijn wiskunde examen had opengelaten, wisten we genoeg. Dit zou ‘em niet worden. Boos waren we niet, dat had geen zin. Jammer vonden we het wel.

Op de dag van de uitslag kwamen allemaal euforische berichten binnen van vrienden en vriendinnen die waren geslaagd. Allemaal zeer gegund, maar het stak wel. Toen ik na vijven in de auto werd gebeld door een euforische zoon die met een gebroken stem in mijn oor riep: “IK BEN GESLAAGD MAM, MAAR DAT KAN TOCH HELEMAAL NIET?” heb ik de auto op de vluchtstrook neergezet om een potje te janken van ongeloof. En opluchting. Ik ben met 180 km/u naar huis gescheurd, waar de man met minstens zoveel ongeloof de vlag uithing. Hij had zijn wiskunde inderdaad bagger gemaakt, maar had dit met Engels – meer dan – gecompenseerd met een 9,6. Nailed it. Against all odds. Zoon studeert nu rechten in Groningen. Alsof er niks aan de hand is.

Onderweg naar een bruiloft met een tutorial Stropdas Strikken op YouTube. Resultaat: drie driftbuien en één omgekeerd gestrikte das.

Lach

Ik denk met een lach terug aan… Dit lijkt een makkelijke vraag, maar dat is het niet. Ik lach genoeg, maar ik zou onrecht doen aan alle momenten die ik zou vergeten als ik er maar eentje opnoem. Laten we er gelijk maar een cliché doorheen gooien, want een dag niet gelachen is een dag niet… afijn, je weet het wel. Maar als ik er toch een paar moet noemen, dan is het ons eerste kampeeravontuur sinds 100.000 jaar.

De kracht van Twitter

Ik vind Twitter een heerlijk fenomeen. Plaatjes zijn leuk, maar als tekst-o-fiel kom ik helemaal aan mijn trekken op Twitter. Het is niet enkel een hilarische Klaagmuur, maar het kan daarnaast erg leuke contacten opleveren, wat mij dit jaar dan ook gebeurde. Verder hebben we ook veel lol gehad om deze tweet en dan met name over het feit dat deze tweet ook door DIWMOTZ en Linda Nieuws werd opgepikt.

London, baby!

Een aantal hoogtepunten van afgelopen jaar vond ik… de dagen in Londen met mijn moeder. Dat was van begin tot einde zwaar genieten.

Deze meneer had er zin in op de vroege donderdagochtend.

En lachen ook. Waar mijn moeder mij weken van tevoren dagelijks appte dat ik wel aan de afmetingen van mijn koffer moest denken qua handbagage – ja, mam – was de hilariteit op het vliegveld groot toen bleek dat juist zij beschikte over een te grote koffer.

Mijn koffertje. Met het juiste formaat. Want ik luister naar mijn moeder.

Het was een duur grapje, aangezien we al 300 euro verder waren, zonder dat we nog maar voet op Britse bodem hadden gezet, maar aan de andere kant kon er in het onvrijwillig ingecheckte koffertje wel veel meer mee terug. En dat gebeurde ook, want ik heb hem daar shoptechnisch flink uit de broek laten hangen, om het maar eens oneerbiedig te zeggen. Vreselijke opmerking, maar af en toe mag het worden gezegd. Voor de rest ben ik keurig opgevoed, spreek ik met twee woorden en zeg ik u tegen iedereen die ook maar een jaar ouder is dan ik.

Maar wat ik zeggen wil; het waren geweldige dagen, waar ik nog elke dag aan denk.

De persoon die ik het meest dankbaar ben is… mijn moeder. Voor alles. Af en toe niet met, maar vooral niet zonder elkaar kunnen. En het elkaar kunnen respecteren voor wie we zijn. Mijn mama, waarvan ik zo blij ben dat ze er nog is.

Wat ik het liefst wil vergeten van afgelopen jaar is… de godvergeten treinvertragingen en wisselstoringen van het openbaar vervoer. Toen ik een jaar geleden begon bij mijn huidige werkgever, was de keuze voor het OV eentje die noodgedwongen was. Parkeren in of nabij de binnenstad van Groningen is een duur geintje. De keren dat we met ons allen de trein uit werden gedirigeerd in Zuidbroek wegens een storing, zijn niet op één hand te tillen. Stonden we weer te koukleumen. Met 300 man. Twee uur. In de regen. Dat leed is inmiddels geleden, want ik maak nu gebruik van de P+R faciliteit, waar ik met vouwfiets – lach niet – of bus naar kantoor kachel.

Verder was het druk dit jaar. Heel druk. Te druk eigenlijk. Er zitten maar 24 uur in een dag en hoewel ik doorgaans hoog in mijn energie zit, merkte ik aan het eind van dit jaar dat het allemaal met elkaar toch wel wat veel werd. Geeft niet. Ik ben niet van suiker. En klagen is mijn eer te na.

Andere dingen van 2017 die me bij gebleven zijn… de reis naar Indonesië die door dochter Nien werd gemaakt. Mini-me vertrok voor vijf weken naar Indonesië en had daar de tijd van haar leven.

Het klikte wel tussen haar en de paleis-gids,

Hier in Nederland zaten we stikjaloers te zijn natuurlijk. Maar we gunden haar dit allemaal en na dit tussenjaar is ze inmiddels alweer halverwege haar master-jaar. Zij komt er wel.

Links: Nien ligt op de evenaar.

Maar we kregen ook gezinsuitbreiding in de vorm van de nieuwe vlam. Drie weken voor haar vertrek naar Indonesie kwam ze hem tegen. En toen ze terug kwam, vertrok hij naar Colombia. Zo houd je een relatie wel fris, zullen we maar zeggen. De vlam studeert nu in Spanje, maar beiden vliegen ze af en toe op en neer.

Foto’s uiteraard met toestemming van de Tortels.

Een leuk, slim joch is het. Hij komt uit Friesland, maar daar voel je niks van. Ze zijn erg aan elkaar gewaagd. Het is ook nog eens een erg leuke jongen om te zien. Van mij mag hij blijven, want het is een lekker stel samen. Ik verheug me stiekem al op bloedjes van kleinkinderen, maar eerst laat ik ze beiden een contract tekenen dat deze oma een Skype-relatie met haar kleinkinderen pertinent weigert. Daarvoor heb ik iets te vaak jankend naar de Kerstspecial van All You Need is love gekeken.

Mocht je denken: “Kappen maar met dat pochen”, dan nog één dingetje, want ja, ik ben trots op de kinders. Heel erg. En niet zonder reden. Het zijn geen kinderen die alles kregen aangewaaid en ze weten erg goed hoe het leven in elkaar zit, daarvoor kregen ze al (te) vaak te maken met de keerzijde van het leven. Geen verwende poppetjes, maar intelligente jong-volwassenen die van aanpakken weten en die ons regelmatig overrulen met de humor die we er zelf in hebben gestopt.

Blogtechnisch gezien ging het mij ook voor de wind. Ik snap nog steeds niet waar de groei vandaan komt, want ik plaats niet elke dag een artikel. Toch bleven en blijven de cijfers stijgen en sluit ik het jaar af met stats die ik van tevoren niet had kunnen dromen. Het kleine stukje over mij in de Beauty Special van de Margriet heeft daarin nog voor een extra-extra boost gezorgd. Laten we zeggen dat ik geen koffie genoeg heb voor alle mensen die hier maandelijks komen lezen. Heel blij mee en ook dankbaar voor. Hierbij een groot en oprecht dankjewel voor iedereen die hier wel eens komt buurten. Anders lul je ook maar een beetje tegen de muur, weet je. Ik doe ook maar wat.

2018

Voor 2018 hoop ik… Dat dit een jaar zal zijn dat wat meer rust met zich meebrengt, want dat mag wel na een jaar waarin er te weinig gelegenheid was voor de broodnodige ontspanning. Stiekem is dit al een aantal jaren zo, want ik denk dat ik redelijk veilig kan stellen dat ik behoorlijk hard voor mezelf ben en mijzelf veel opleg. Verder ga in 2018 na een jaartje 32 uur per week weer fulltime werken. Mijn parttime dag wordt een parttime middag, maar ik ben wel blij dat ik de gelegenheid heb gekregen om de vrijdag thuis te werken. Op de valreep hebben we vanaf volgend jaar een hulp in de huishouding, wat mij altijd al heerlijk leek, maar waarvan ik vind dat we het nu wel verdiend hebben. Daarnaast hopen we in huis ook het één en ander aan te pakken. Voor de badkamer hebben we alles al in huis, maar ontbreekt het ons – zoals gewoonlijk – aan de factor tijd. Als dat klaar is gaat a. de vlag uit, waardoor we meteen doorgaan naar b. de keuken, aangezien ik vind dat die ook wel een opknapbeurt kan gebruiken, aangezien de kleuren niet meer matchen met mijn nieuwe prullenbak. First world problems, hè? I KNOW! Tot slot moet er weer eens tien kilo worden geëlimineerd, want Sweet Jesus, wat hebben we ons weer laten gaan. Genoeg te doen, dus we gaan weer stevig aan de bak. Op alle fronten.

Voor iedereen de allerbeste wensen voor het nieuwe jaar! En ik hoop jullie hier allemaal – inclusief twee handen, tien tenen en twee ogen – weer terug te zien. Want ook al is dit een oude uitspraak van mij, ik gooi hem er elk jaar weer in: concealer breng je toch het beste aan met je vingers.

Liefs,

Hennie

(Dit artikel bevat een gesponsorde link.)
(Dit artikel is – uiteraard – met toestemming van de kinderen geplaatst.)

21 REACTIES

  1. Wat een heerlijk overzicht! Jouw dochter is inderdaad een mini you zeg! Dezelfde lach, dezelfde ogen!
    En wat heerlijk dat je zoon alsnog geslaagd is, Leuke gozer ook!
    Je hebt een druk jaar gehad maar zo te lezen ook heel leuk en je bent als een trein gegaan met je blog, zonder wisselstoringen 😉
    Ik wens jou en je familie al het beste toe voor 2018 en een leuke jaarwisseling! (ik voelde het gisteren al in mijn maag, dat word wat vanavond…)
    Liefs, Babs

  2. Wat een mooi overzicht, je hebt twee prachtige kinderen om retetrots op te zijn! Net als jij kijk ik uit naar een 2018 wat vooral veel rust brengt, gewoon zo’n jaar waarvan je over een jaar denkt: tja, wat moet ik hier nu over schrijven in mijn jaaroverzicht? 😉
    * Natasja heeft onlangs geplaatst: 2017: Een persoonlijk jaaroverzicht

  3. Wat schrijf je toch geweldig! Heerlijk jaaroverzicht zo van zo te horen een heel mooi jaar. Je zoon wist je toch maar mooi blij te verrassen met zijn diploma. Een 9,6 voor zijn examen?! Wauw, daarmee sprokkel je de compensatiepunten wel bij elkaar 🙂 Ik wens je een fijne jaarwisseling en een heel mooi 2018 toe met net zo veel mooie momenten en daarnaast een beetje rust 🙂
    * Romy heeft onlangs geplaatst: Mijn blogjaar: Vaker Vrolijk jaaroverzicht 2017

  4. Wat heerlijk geschreven weer. En zeker mag je terecht trots zijn op je kinderen. Ze houden je bezig, piekert erop los maar ze blijven je verbazen. Mijn hoogtepunten zijn ook altijd mijn tripjes naar Londen. Het er alweer 3 gepland staan voor volgend jaar. Love it. Ik wens jou ook alle goeds voor het nieuwe jaar en ik blijf zeker lezen.

  5. ‘Tutje op de zondagochtend’, is mijn kleine ritueel geworden. Dan ben ik blij als er ook andere dagen gelezen kan worden want ja, ik vind het leuk! Jouw humor sluit aan bij de mijne, mijn kind (net twaalf) gaat ook niet bepaald via de normale wegen enzovoort. Kortom: teveel redenen om op te noemen dat ik blij ben dat je in 2018 gewoon doorgaat met ‘ Tutje’ . Gezellige Jaarwisseling en dank je wel!

    • Ik vind het een grote eer dat mijn blog bij jouw zondagochtendritueel hoort, Mariska. En daar ben ik ook heel erg trots op. Dat zijn berichten die mijn dag maken. Dankjewel!

  6. Goed besteed jaar geweest! Ik wens je een gezond en gelukkig 2018. Met de kinderen en schoonzoon (ik heb er lekker drie ). Die -10 kilo ga je ook weer volbrengen. Ik heb trouwens een wekelijkse nieuwsbrief. Moet ik ook maar eens een blog van maken. Thx for the inspiration! Liefs Petra

  7. Wat een mooi artikel Hennie, en herkenbaar ook. Ook ik ben zo enorm trots op mijn kinders dat ik het regelmatig op een brullen zet (wel als ze niet in de buurt zijn natuurlijk want anders is het weer “sjees mam, houd je in” hahaha en ik probeer me groots te houden. Ik merkte ook dat de laatste twee maanden op het tandvlees gingen maar goed nieuwjaar dus nieuwe kansen laten we maar zeggen!

  8. ‘Hij komt uit Friesland, maar daar voel je niets van’.
    Heel hard lachen om die zin.
    En je hebt prachtige kinders. Met recht trots. Leuke mama, leuke kids.
    Een waanzinnig 2018!

  9. Wat een heerlijk artikel, als ik niet met 1001 dingen tegelijk bezig zou zijn geweest had ik ‘em in 1 ruk uitgelezen, nu moest het ff in etappes. Fijn dat je kids het zo goed doen, mag je inderdaad heel trots op zijn. En wat betreft meer rust.. als ik de plannen zo lees ben ik benieuwd of dat lukt, het is je in ieder geval gegund. Hier was het ook veel te druk en heb ik het doel om dat dit jaar ook iets rustiger aan te doen en minder druk te zijn met regelen. Kijken of het gaat lukken. Hele fijne jaarwisseling en een mooi, gezond en rustig(er) 2018 😉 gewenst!

  10. Wat leuk om zo’n overzicht te lezen! Had je kinders nog nooit gezien op een foto volgens mij dus leuk om daar ook wat meer over te lezen en te zien 🙂

  11. Allereerst de beste wensen voor 2018 voor jouw en je familie .
    Ik hoop in 2018 nog veel leuke blogs van jouw telezen.
    Wat een mooi jaaroverzicht en natuurlijk mag je trots zijn op je kinderen, daar zijn moeders ook voor! 🙂

  12. Lief mens.
    Ik heb ook genoten van je dit jaar. Erg leuk dat je mijn kamergenoot bent geworden (tomtiediomtiedom). Was een goede zet van ons 🙂
    In 2018 gaan we er weer samen voor en dat ik nog maar veel over beauty van je mag leren.
    Dikke tuut van je kleeg xxx

    • Ha lieve Aggie, wat ben je ook een lieverd. Het was inderdaad een goede zet van ons! We gaan samen weer knallen dit jaar. Leer ik jou over beauty, als je mij stimuleert met WW, want man man man…. *zwijgend met hoofd schudt* Dikke kus!

  13. Ik heb ontzettend genoten van je artikelen het afgelopen jaar, en niet zelden dubbel gelegen natuurlijk. Ik weet zeker velen met mij! Gewoon lekker blijven doorschrijven, daar maak je een hoop mensen blij mee;-)

  14. Wat leuk weer Hennie! Ik schiet altijd in de lach bij jouw teksten, heerlijk om te lezen.
    Je bent een topper!
    Mooi jaar voor jou weer, happy 2018
    Groetjes X

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

CommentLuv badge